زخم کهنه زاینده‌رود درمان ندارد؟!
زخم کهنه زاینده‌رود درمان ندارد؟!

دکتر باقرزارده کریمی گفت: مشکلات زاینده رود زخم کهنه ای است که طی چند دهه اخیر رخ داده و باید توجه داشت که راه حل فوری برای عبور از این معضل وجود ندارد.

دکتر باقرزارده کریمی، سرپرست دفتر حفاظت و احیای تالاب‌ها در گفتگو با خبرنگار ایونا در ارتباط با راه حل بحران آبی در زاینده رود اظهار کرد: مشکلات زاینده رود زخم کهنه ای است که طی چند دهه اخیر رخ داده و باید توجه داشت که راه حل فوری برای عبور از این معضل وجود ندارد.

وی افزود: یک راهکاری که سازمان محیط زیست به صورت جدی آن را پیگیری و مطالعاتی را انجام داد این است که زاینده رود یک مسافت حدود ۳۰۰ کیلومتری را طی می کند که به تالاب گاوخونی می رسد. چالشی که برای تنش آبی به وجود آمده را باید فاز بندی کنیم. زمانی که عدد ۱۷۶میلیون مترمکعب حق آبه زاینده رود و تالاب گاوخونی را بدست آوردیم، وزارت نیرو و سازمان محیط زیست نیز این عدد را تایید کرد. چالش ما در رها سازی آب نیود بلکه چالش ما در مدیریت آبی بود که باید در زاینده رود جریان پیدا کند و در نهایت به تالاب گاوخونی برسد.

باقرزارده کریمی اذعان کرد: پیشنهاد من این است که مشکلات موجود را فازبندی کنیم با توجه به مطالعات انجام شده طول این رودخانه و حوزه را به ۶ یا ۷ بازه تقسیم کنیم. در هر بازه مشکلات از نظر ورودی، خروجی، برداشت آب غیرمجاز، کمی، کیفی و حق آبه بران و… هر بازه بررسی جداگانه صورت بگیرد و از بازه یک شروع کرده و به همین ترتیب تا انتها ادامه دهیم. باید مشکلات را آنالیز و به بخش های کوچکتر و شفاف تر تقسیم کنیم تا راه حل آن نیز راحت تر بدست آید اما اگر به یکباره بخواهیم به تمام مشکلات برسیم معادله بسیار پیچیده ای خواهد شد.

وی در پایان گفت: روش شناسی راهکار مواجهه با مشکل را باید دانست این موضوع که آب را از کجا بیاوریم و به کجا آب کم یا زیاد بدهیم گام بعدی است. توصیه من این است که مشکل موجود را فاز بندی و بازه بندی کنیم و در هر بازه تیم هایی بر اساس یکسری شاخص های کاملا مشخص مانند تخصیص حق آبه و جمعیت حاضر در آن بازه، میزان مصارف، میزان هدر رفت آب و تمام پارامتر ها در هر بازه بررسی و برای آن یک پکیج راهکار ارائه دهیم.

نسترن شاکر

پایگاه خبری نگاه ایرانیان نیوز