کودک مهارت گفت و گو را در لجبازی کردن یاد می‌گیرد
کودک مهارت گفت و گو را در لجبازی کردن یاد می‌گیرد

آزاده مقتدایی روانشناس گفت: کنترل بیش از حد والدین سبب لجبازی شدیدتر کودک خواهد شد، والدین می‌بایست در سن طبیعی کودک با لجبازی، او کنار بیایند و با او قاطعیت داشته باشند.

به گزارش گروه خبری ایونا Ivna، آزاده مقتدایی روانشناس درباره لجبازی در کودکان به خبرنگار ایونا گفت: معمولا لجبازی در کودکان ازسنین ۳یا ۴سالگی شروع می شود. در این سن کودک تازه شروع به شناخت خود می کند و استقلال در او در حال شکل گیری است و برای این مستقل بودن و مالکیت خواستار ثابت کردن من خود می‌باشد به همین دلیل از لجبازی کردن بهره می‌گیرد.
وی افزود: وقتی که والدین از روند رشد کودک آگاه نباشند، بر این باور خواهند بود که باید به تربیت کودک بپردازند و با انتخاب روش‌های غلط مانند لجبازی با کودک برای تربیت او گام برمی‌دارند. در حالیکه کودک در این سنین به تازگی با ابزار کلام ارتباط برقرار کرده و یاد می‌گیرد که خواسته‌های خود را ابراز کند. به این ترتیب قدرتی را به تازگی در خود کشف کرده که به او احساس قدرتمندی می‌دهد. بنابراین؛ بسیار طبیعی است که او بخواهد از این قدرت بهره بگیرد. اما والدین ناآگاه این امر طبیعی را گستاخی می‌پندارند و سعی بر تربیت کردن او به واسطه روش‌های غلط مانند استفاده از قدرت به عنوان والد دارند. بنابراین؛ روند رشد کودک در مقابل ترس والدین از داشتن یک فرزند گستاخ قرار می‌گیرد. در این صورت به عنوان یک والد پیامی به او ارسال می‌شود که قدرت دست کسی است که بزرگتر و زورگوتر است.
این روانشناس می‌گوید: اگر در این سن در مقابل لجبازی انعطاف به خرج ندهیم، یاد خواهد گرفت برای بقای خود به اندازه پدر و مادر غلدر و زورگو باشد. فرمولی که کودکان با نگاه کردن و از رفتار والدین الگوبرداری می‌کنند.
مقتدایی عنوان کرد: وقتی که استقلال کودکان را پذیرا نباشیم، مستقل شدن و داشتن یک هویت مستقل باعث ترس والدین خواهد شد و این ترس باعث نشان دادن واکنش‌هایی خواهد بود که کاملا اشتباه است.
وی اضافه کرد: کنترل بیش از حد والدین سبب لجبازی شدیدتر کودک خواهد شد، والدین می‌بایست در سن طبیعی کودک با لجبازی، او کنار بیایند و با او قاطعیت داشته باشند، قاطعیت به معنای اینکه یک والد قابل پیش بینی باشد و تکلیف والد با کودک مشخص باشد تا کودک بتواند مرز خود را تشخیص بدهد. قاطعیت والدین باید همراه با مهربانی و نه خشم و عصبانیت و لجبازی باشد. کودک مهارت گفت و گو را در لجبازی یاد خواهد گرفت و باید به او بیاموزیم که زبان ارتباط، کلام بین ما می‌باشد و باید با هم حرف بزنیم. وقتی که کودک در این سنین این مهارت را بیاموزد این پروسه بار دیگر در دوران نوجوانی تکرار خواهد شد که الگوی آن بسیار شبیه به دوران کودکی است. زمانیکه والدین در دوران کودکی با فرزند خود با لجبازی برخورد می‌کند به دلیل اینکه قدرت جنگیدن با پدر و مادر را ندارد، این خشم در او باقی خواهد ماند و در دروان نوجوانی خود را نشان خواهد داد و اینبار دیگر والدین با آن کودک ضعیف روبه رو نیستند و آنجاست که والدین نمی‌توانند نوجوان را کنترل کنند و تبدیل به یک نوجوان پرخاشگر می‌شود. نوجوانی که الگوی خود را در کودکی از والدین خود آموخته است.
مقتدایی با بیان اینکه ایجاد تعادل در نوع ارتباط میان والدین و فرزندان مسئله‌ای بسیار مهم است، گفت: شیوه تشویق و تنبیه از روش‌هایی است که باید بدان توجه کرد. تشویق نه آنقدر که کودک باج‌گیر و متوقع شود و زمانی که والدین بخواند با تنبیه به مدیریت کودک بپردازند، قطعا اوضاع از تعادل خارج خواهد شد. موضوع این است که قرار است در مسیر تربیت فرزند به تعادل برسیم.
وی در پایان کتاب«به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن» را به والدین توصیه کرد و گفت: این کتاب بسیار برای والدین مفید است، جلد اول و دوم آن مخصوص کودکان می باشد و جلد سوم آن ویژه نوجوانان است و یکی از ویژگی های این کتاب ارائه قدم به قدم راهکار به والدین است.

سیده ایمان مسئله گو